مسجد جامع تبریز که یکی از بناهای تاریخی شهر تبریز است این مسجد در خیابان شهید مطهری واقع شده است مسجد جامع تبریز که در کتاب‌ های تاریخی از آن به‌ عنوان “جامع کبیری” نیز نام برده شده، از ابتدای تأسیس، مسجد جامع شهر تبریز بوده و بازار تبریز، گرداگرد آن شکل گرفته‌ است.

قدیمی‌ترین بخش مسجد جامع تبریز شبستان وسیعی است از تاق و گنبدهایی برفراز ستون‌های هشت‌گوش آجری که زینت‌بخش آن گچ‌بری‌های ظریف و هنرمندانه دوره ی روادیان (مقارن سلجوقیان) است. مسجد جامع در دوره ی ایلخانان مغول مورد توجه و تعمیر بوده و بخش‌هایی به آن افزوده شده‌ است. محراب رفیع گچ‌بری شده، یادگار آن دوره می‌باشد.

در دوره ی حکومت آق‌قویونلویان در آذربایجان گنبدی رفیع مزین به انواع کاشیکاری‌های معرق به وسیله «سلجوق‌شاه بیگم» زن اوزون حسن در بخش شمالی آن احداث شده که هنوز هم پایه‌ها و گوشه‌هایی از کاشی‌کاری‌های آن باقی مانده است. در زمین‌لرزه ی سال ۱۱۹۳ هجری که بسیاری از بناهای تبریز آسیب دید، مسجد جامع تبریز نیز از خرابی در مصون نماند. مسجد فعلی با پایه‌های متین و پوشش تاق و چشمه بعد از زلزله در اوایل حکومت قاجار و توسط «حسینقلی‌خان دنبلی» حاکم وقت بنا شده‌ است و از آثار مهم دوره ی قاجاریه می‌باشد.

مسجد جمعه تبریز (مسجد جامع) قبلا یک ایوانه بود، ولي بعدا به دو ايوانه تبديل شد و از جمله مساجدي است كه روش ساخت كاخ اختصاصي فيروز‌آباد را اساس كار قرار داده‌ و به مساجد ايراني معروف‌اند مسجد جامع تبریز مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره قاجار است و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.