آرامگاه شاه نعمت‌الله ولی (سید نورالدین ‌شاه ‌نعمت‌الله ولی ماهانی کرمانی) در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمان در شهر ماهان واقع شده ‌است. بنای اصلی آستانه ماهان متعلق به نیمه اول قرن نهم هجری قمری (840 هجری قمری) است که بعدا ساختمان هایی به بنای اولیه اضافه شده است.

قدیمی ترین قسمت آستانه، گنبدی است که بر مزار شاه قرار دارد، این گنبد در سال 840 هجری قمری به هزینه و دستور احمد شاه بهمنی دکنی که از ارادتمندان شاه نعمت الله بود، ساخته شده است. بارگاه شاه نعمت الله از ورودی شمالی شامل صحن اتابکی، صحن وکیل الملکی، رواق شاه عباسی، چله خانه، صحن میرداماد (حسینیه) و سردر محمد شاهی و دو مناره بلند به ارتفاع 5/38 متر می باشد. قبر “امیر نظام گروسی” در جنوب ایوان وکیل الملکی قرار دارد. مرقد شاه نعمت الله ولی، صحن ها و رواق های اطراف آن حدود 8 هزار متر مربع وسعت دارد.

درهای ورودی آستانه که 5 جفت می باشند احتمالا در هندوستان ساخته شده و به ماهان آورده شده اند در ساخت این درها با نقوش هندسی خاتم کاری شده، قطعاتی از عاج فیل به کار رفته است.
از ملحقات آستانه شاه نعمت اللّه ولی کاروانسرائی است از دوره قاجاریه که کنار ضلع غربی آستانه قرار گرفته است. این کاروانسرا به مرور به صورت نیمه مخروبه در آمده است. در مقبره شاه نعمت‌الله ولی موزه ای نیز ایجاد شده است که در آن اشیای نفیسی مانند کشکول و تبرزین و به همراه شمشیر مرصع با جلد چرمی، سپرهای متعدد از پوست کرگدن و فولاد، کتاب های خطی و چاپ سنگی و چاپی کم نظیر، تعدادی پته، ترمه و شال، ظروف چینی و بلور نگه داری می شود. در این موزه دو صفحه از قرآنی باقی مانده که به خط کوفی است و سبک نگارش آن، تاریخ کتاب را مطمئنا از هشتصد سال پیشتر می برد.