در سایت مکانبین تا حد امکان و دسترس بودن اطلاعات، اماکن تاریخی بابل، اماکن تفریحی توریستی بابل، بیمارستان های بابل، پارک های بابل، سینماها و اماکن فرهنگی بابل و… قرار داده شده است برای دستیابی به این امکان از منو بالا به صفحه نخست رفته و از منو “اماکن” اماکن مورد نظر خود به عنوان مثال اماکن تفریحی توریستی را انتخاب نمایید اماکن ثبت شده به صورت یکجا لیست خواهند شد یا به عنوان مثال برای دسترسی به بیمارستان ها یا ترمینال بابل از منو “اماکن خدماتی”  را انتخاب نمایید. در زیر توضیحاتی درباره شهر بابل اماکن تاریخی بابل، اماکن تفریحی بابل، ییلاق های بابل، اماکن تفریحی بابل، رودهای بابل، کاروانسراهای بابل و… از ویکی پدیا آورده شده است.

مکان های تفریحی بابل

شهر بابل :

شهر بابل یکی از شهرستان های استان مازندران است تقریبا در ۲۳۰ کیلومتری شمال شرقی تهران واقع شده‌ است. شهر بابل در ۱۳ کیلومتری جنوب دریای مازندران قرار دارد و رشته کوه البرز نیز حدوداً در ۱۰ کیلومتری جنوب بابل قرار دارد و بابلرود نیز از غرب این شهر می‌گذرد. این شهرستان از شمال به شهرستان بابلسر و فریدونکنار٬از غرب به شهرستان آمل و از شرق به شهرستان قائمشهر و شهرستان سوادکوه محدود است. بابل حدود ۲ متر از سطح دریاهای آزاد پایین تر است. شهر بابل یکی از  شهرهای مهم استان مازندران می‌باشد. نام این شهر در روزگاران کهن مامطیر بوده‌ است.  شهر بابل ظاهراً در اواخر دوران قاجار باول نامیده می‌شد که این نام از رودخانه باول رود که امروزه بابل رود خوانده می‌شود گرفته شده است. سرانجام در سال ۱۳۰۶ به بابل تغییر نام داد. بابل را با عنوان «شهر بهار نارنج» نیز می‌شناسند.
آب و هـوای شهـر بـابــل بـه دلـیل قـرار گرفـتن میـان کـوه و دریـا ، آب و هـوای معـتدل و مرطـوب دارد و شهـر های جنـوبی شهـرسـتان بـابــل بـه علـت دارا بودن پـوشش کـوهسـتانی و ارتفـاع زیـاد ، آب و هـوای سرد و کـوهسـتانی دارد .

 ارتباط با دریا :
شهر بابل می‌تواند از راه‌های مختلف با دریا ارتباط داشته باشد. یکی از این راه‌ها جادهٔ بابل به بابلسر است که از شمال شهر بابل آغاز می‌شود و تا جادهٔ ساحلی بابلسر ادامه دارد. دیگری جادهٔ بابل به بهنمیر است که پس از گذشتن از بهنمیر توسط محله می‌رود به دریا متصل می‌شود و راه دیگر جادهٔ زرگرمحله به جادهٔ ساحلی ای است که میان بابلسر و فریدونکنار قرار دارد. این جاده از شهر زرگرمحله شروع می‌شود و تا جاده ساحلی دریای مازندران (کاسپین) ادامه دارد.  بابلسر جزٔ بخش شمالی شهرستان بابل بوده‌است و شهرهای بهنمیر و بابلسر در حومهٔ شهر بابل قرار داشتند اما  در سال ۱۳۶۸ از این شهرستان جدا شدند و شهرستان بابلسر را تشکیل دادند.

 اماکن تاریخی بابل :
کاروانسرا : بابل بعنوان یک مرکز تجاری که دارای کارونسراها و دکان‌های معتبر بوده‌است، توجه ناصرالدین شاه رادر ۱۲۹۲ ه. ق هنگامی که وی در حال انجام دومین سفر خود به مازندران بود، جلب کرده وی در سفرنامه خود نوشته‌ است :  شهربارفروش از بلاد معظمه مازندران و پرجمعیت و مرکز تجارت شده‌است، وکاروانسرا دکاکین معتبره دارد.

 تعدادی از کاروانسراهای بابل :

کاروانسرای شاه عباس (اثری از آن اکنون نیست)
کاروانسرای امین الملک
کاروانسرای ملک (درسال ۷۱ براثر آتش سوزی قسمتی از آن در آتش سوخت)
کاروانسرای معتمد (چهارسوق)
کاروانسرای حضرت (چهارسوق)
کاروانسرای سه راه چال (چهارسوق)
کاروانسرای قیصریه (چهارسوق)
کاروانسرای حاج محمد حسن (در محله بازار)
کاروانسرای ارس(در محله بازار)
کاروانسرای حاجی علیرضا بلورچی(در محله بازار اول چهارراه شهدا)
کاروانسرای لعلی (در محله بیسر تکیه که بخش عمده آن تخریب شد)
کاروانسرای حاج علی اکبر سبزعلیان(شهدا)
کاروانسرای شهمیری(نزدیک سه راه مسجد جامع)
کاروانسرای حاج محمدعلی ایمانی (در محله سه راه فرهنگ)
کاروانسرای داداشپور(سه راه فرهنگ)
کاروانسرای پلنگ (سبزه میدان)
کاروانسرای حاج کریم کریمی(چهارسوق که اکنون اثری از آن نیست)
کاروانسرای حاجی طالبیان(در محله اوجابن که تبدیل به آهن فروشی شده‌است)
کاروانسرای مفتخرالممالک(شهریارپور فعلی)
کاروانسرای دقیق(سنگ پل که اکنون تخریب شده‌است)
کاروانسرای آقا سید حسن مولانا (محل اطراق میرزا رضا کرمانی قبل از ترور ناصرالدین شاه که متاسفانه این کاروانسرا نیز به پاساژ تبدیل شده‌است)

بناهای تاریخی بابل :
کاخ شاپور
کاخ شاپور از آثار دورهٔ پهلوی در شهرستان بابل می‌باشد و در بخش مرکزی شهرستان بابل و در جنوب شهر بابل قرار دارد. این کاخ در جزیرهٔ کوچکی ساخته شد که دریاچهٔ بحر ارم در اطرافش بود و به دلیل وجود چنین جزیره در شهر بابل کاخی به دستور رضاشاه در آن بنا شد. این کاخ از استراحتگاه‌های رضاشاه در آن زمان بود.
برج دید بانی کاخ بابل
این برج در دورهٔ پهلوی در کاخ بابل ساخته شد.
پل محمدحسن خان
این پل در دورهٔ زندیه در سال ۱۳۴۶ توسط محمدحسن خان قاجار بر روی بابلرود بنا شد. درازای این پل ۱۴۰ متر و پهنای آن ۶ متر است. ملات این پل سفیدهٔ تخم مرغ است.
پل محمدحسن خان
موزه بابل
این موزه که در قدیم ساختمان شهرداری بوده٬تنها موزه مردم شناسی استان مازندران می‌باشد. در این موزه بسیاری از وسایل چوبی قدیمی٬وسایل کشاورزی اقوام مختلف٬کوزه‌های سفالی و حتی مجسمه‌های قدیمی را می‌توان در این موزه مشاهده کرد.
ساختمان شهربانی
این ساختمان در بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد که یک بنای بسیار قدیمی است و به ساختمان شهرداری تبدیل شده‌است.
تپه عیسی کتی
این تپه که مربوط به دوران تاریخی پیش از اسلام می‌باشد در میربازار بابل بنا شد.
ساختمان پست
این ساختمان به دستور هادی روحانی (امام جمعه سابق بابل) در سال ۱۳۷۷ تخریب شد.
مجموعه بناهای نجفی
این بنای تاریخی مربوط به دورهٔ پهلوی اول در شهرستان بابل می‌باشد و در روستای نقیب کلا ثلاث از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل واقع شده‌است.
بازار ماهی فروشها
این بازار قدیمی در بخش مرکی شهرستان بابل واقع شده‌است.
آرامگاه زین العابدین
این آرامگاه از بناهای دورهٔ قاجار در بخش مرکزی شهرستان بابل می‌باشد.
بنای طاهر مطهر
این بنا مربوط به دوری قاجاریه می‌باشد که در بخش لاله آباد شهرستان بابل واقع شده‌است.
آرامگاه درویش علم بازی
این مقبره در بخش مرکزی شهرستان بابل و پشت آرامگاه معتمدی بابل قرار دارد.
تپه بنگر کلا
این تپه در روستای بنگر کلا٬بخش گتاب شهرستان بابل قرار دارد.
پارک پردیس بابل
این پارک قدیمی در روستای متی کلا شهرستان بابل قرار دارد.
تپه قلعه کتی احمد کلا
این قلعه در روستای احمد کلا در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد.
تپه کوتر دین
تپهٔ کوتر دین مربوط به دوران پیش از اسلام در شهرستان بابل است. این تپهٔ تاریخی در روستای کوتر دین شهرستان بابل قرار دارد و از آثار ملی ایران می‌باشد.
سردر دانشگاه علوم پزشکی
این بنا در دورهٔ پهلوی در بخش مرکزی شهرستان بابل ساخته شد.
مجموعه ابوالحسن کلا
این مجموعه در روستای ابوالحسن کلا٬بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
تپه کپور چال
این تپه در روستای کپورچال واقع در بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
مقبره حاج شیخ موسی
این آرامگاه در ییلاق شیخ موسی در بخش بند پی شرقی شهرستان بابل قرار دارد.
تپه پایین دین کتی رمنت
این تپه که مربوط به دوران پس از اسلام می‌باشد در روستای رمنت واقع در بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
حمام قدیم میرزا یوسف
این حمام در دوره صفوی در شهرستان بابل ساخته شده‌است. این بنا در صبح جمعه دوم دی ماه ۱۳۹۰ خورشیدی توسط نیروهای شهرداری بابل تخریب گردید که با دخالت دیرهنگام سازمان میراث فرهنگی و پلیس، تخریب آن متوقف گردید اما بخش اعظم بنا به جز گنبد آن تخریب شده بود. ====الگو:کهنه حمام روستای پایین کروکلا این حمام قدیمی در روستای پایین کروکلا بخش لاله آباد بابل واقع شده و از آثار باقیمانده دوران قاجاریه می باشد که بدستور کربلایی فضل اله از بزرگان آندوران این منطقه برای اهالی روستا و روستاهای مجاور از جمله اهالی روستای امین آباد که چسبیده به روستای کروکلا می باشد, ساخته شده است
آرامگاه سیدکبیر
این آرامگاه که در بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد از بناهای دورهٔ قاجار در این شهرستان می‌باشد. این آرامگاه از آثار ملی ایران است.
سقاخانه شیاده
این سقاخانه که از بناهای تاریخی شهرستان بابل است در روستای شیاده و در بخش بندپی غربی قرار دارد.
بنای هفت
این بنا در زمان قاجار در شهر بابل ساخته شد.
آرامگاه ملا محمد شهرآشوب
این بنا که در دورهٔ قاجار در شهرستان بابل ساخته شده است٬در روستای بنگرکلا در بخش گتاب شهرستان بابل قرار دارد.
تکیه کبریا کلا
این تکیه که در دورهٔ قاجار در شهرستان بابل ساخته شد، در روستای کبریا کلا واقع در بخش بابل کنار شهرستان بابل قرار دارد.
حمام نمودار کلا
این حمام که در بخش لاله آباد شهرستان بابل قرار دارد از آثار دورهٔ قاجار در شهرستان بابل است و توسط سازمان میراث فرهنگی به ثبت رسیده‌است.
امامزاده هفت تن
این مقبره از بناهای دورهٔ قاجار درشهرستان بابل می‌باشد. این بنای تاریخی که از آثار ملی ایران می‌باشد در بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
تپه دینه سر پایین رمنت
این تپه از آثار دوران تاریخی پیش از اسلام در روستای رمنت واقع در بخش مرکزی شهرستان بابل است.
گنبد سرست
این گنبد تاریخی در روستای سرست ، بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد.
قلعه کتی ابوالحسن کلا
این قلعه در روستای ابوالحسن کلا و بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
مسجد چهارسوق بابل
این مسجد تاریخی از آثار دورهٔ قاجار در شهرستان بابل می‌باشد.
حمام پیجا کلا
این حمام که در از آثار دورهٔ قاجار در شهرستان بابل می‌باشد، در بخش لاله آباد شهرستان بابل قرار دارد. این اثر تاریخی در روستای بیجا کلا قرار دارد.
تپه چماز کتی
این تپه که از بناهای قبل از اسلام در بابل می‌باشد٬در میربازار بابل واقع شده‌است.

 مکان‌های تفریحی بابل :

 دریاچه‌های بابل یا آببندان های بابل :
دریای مازندران(دریای کاسپین)
از طریق بابلسر میتوان از بابل به دریا رسید.
دریاچه کامیکلا
این دریاچهٔ در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل و در اطراف کوه‌های البرز قرار دارد. دریاچهٔ کامیکلا دارای چشم انداز کوه و جنگل می‌باشد.
دریاچهٔ آب بندان رمنت
این آب بندان در روستای رمنت از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل قرار دارد.
 جنگل‌های بابل :
جنگل لفور
این جنگل در جنوب شرقی شهرستان بابل قرار دارد.
جنگل نارنجلو
این جنگل که حفاظت شده‌است در بخش بندپی غربی قرار دارد.
جنگل شیاده
این جنگل زیبا در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد که به دلیل مرتفع بودن سد شیاده را می‌توان از بالای آن مشاهده کرد.
جنگل بابلکنار
این جنگل حفاظت شده در بخش بابل کنار شهرستان بابل قرار دارد.
جنگل ویوج
این جنگل در جادهٔ شیاده واقع در بخش بندپی شهرستان بابل قرار دارد. این جنگل حدود بیست هکتار می‌باشد.
جنگل بابلکنار
این پارک جنگلی در بخش بابل کنار شهرستان بابل و در روستای درونکلاشرقی و بزچفت قرار دارد.
رودهای بابل :
دریای مازندران
بابلرود
این رود طویل ترین رودخانهٔ شهرستان بابل است که از کوه‌های سوادکوه سرچشمه می‌گیرد و پس از گذر از غرب شهر بابل در بابلسر به دریا می‌ریزد. طول این رود حدوداً ۷۸ کیلومتر می‌باشد. مصب این رود محل خوبی برای تفریحات آبی است. عمق این رود در قسمت‌های مرکزی بسیار کم و در هنگام ریختن به دریا بسیار زیاد است.
آقارود
این رود کوچک که در روستای سیاه کلا محله شرقی قرار دارد پس از پیوستن به رود بابلرود به دریا می‌ریزد.
رودخانه سجرو
منشأ اصلی این رود کوه‌های بلند بخش بندپی شرقی شهرستان بابل هستند که پس از گذشتن از ییلاق‌ها و روستاهای بخش بندپی شرقی و شرق شهر گلوگاه به بابلرود می‌ریزد.
کلا رود
این رود از کوه‌های بخش بندپی غربی واقع در ارتفاع ۲۲۰۰ روستای فیل بند شهرستان بابل سرچشمه می‌گیرد. این رود حدود ۶۰ کیلومتر طول دارد و عرض آن از ۳ متر تا۳۰ متر متفاوت است. کلا رود پس از گذر از مناطق ییلاقی و جنگلی بخش بندپی غربی و روستاهای بخش مرکزی شهرستان بابل در نزدیکی پل محمدحسن خان به بابلرود می‌ریزد.
ارمک رود
آبشارهای بابل :
آبشار تیرکن
این آبشار در روستای تیرکن و بخش بابلکنار شهرستان بابل قرار دارد.
هفت آبشار
این آبشار که دارای هفت آبشار کوچک متوالی می‌باشد در روستای درازکلا٬بخش بابل کنار شهرستان بابل قرار دارد. برای رسیدن به آبشار هفتم باید مسافت بسیار زیادی را طی کرد.
آبشار کیمون
این آبشار در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد.

چشمه‌های آب گرم بابل :
چشمه آب گرم اَزرو
این چشمهٔ آب گرم در روستای ازرو از توابع بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. که دارای جاذبه‌های توریستی فراوانی می‌باشد.

ییلاق‌های بابل :
شهرستان بابل دارای ییلاقات بسیار زیادی است از جمله شیج موسی ، لحه ، شاه لینگ چال ، نیراسم و همچنین سلبن ، انیردون و خیلی موارد دیگر
لحه
دور نمای بسیار زیبائی داشته و به ییلاق شیخ موسی مشرف می‌باشد.
انیژدون
دارای میوه‌های درختی خیلی کوچک و خوشمزه‌ای است و همچنین پر از گل و سبزه
شیخ موسی
این ییلاق در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد. و دارای دو زیارتگاه به نام‌های حاج شیخ موسی و امامزاده عبداله می‌باشد.
شالدرکا(طایفه طالش)
این ییلاق در بخش بندپی شرقی شهرستان بابل قرار دارد.شالدرکا 10 کیلومتر با شیخ موسی فاصله دارد.واز مناطق خوش آب و هوا محسوب می شود واز جازبه های گردشگری خوبی برخوردار است که اولین دوره بازی های بومی محلی یاد واره پهلوان محمد محمدزاده طالش و بردران در 1391 در آن بر گزار گردید.
فیل بند
این ییلاق مرتفع ترین ییلاق استان مازندران است که در بخش بند پی غربی شهرستان بابل قرار دارد. در این ییلاق یک تپهٔ بلند قرار دارد که از بالای آن می‌توان شهرهای شهرهایی مانند ساری٬نوشهر٬قائمشهر و شهرهای اطراف را دید.
شالینگچال
این ییلاق که از سردترین ییلاق‌های مازندران است در بخش بندپی شرقی قرار دارد. بالاتر از شیسخ موسی و آره قراردارد در فصل بهار منطقه بسیارسرسبزو دارای چشم انداز زیبای می‌باشد.
ورزنه
این ییلاق در منتهاالیه مرز جغرافیایی بابل واقع شده که برای رسیدن به این روستای کوهستانی زیبا و بکر باید از مسیر سخت و دشوار با پیچ‌های خطرناک عبور کرد. این روستا توسط کوههای اطراف آن احاطه شده و دارای آب بسیار گوارا و سرد می‌باشد که مورد توجه بسیار بازدید کنندگان قرار گرفته‌است. اگرچه این روستا نیز مانند بسیاری از روستاهای کوهستانی مازندران در اثر زلزله سال ۱۳۱۸ بکلی تخریب شد ولی دوباره آباد گردید. ورزنه در سال ۱۳۷۹ به کارفرمایی شرکت مخابرات استان مازندران (مدیرعامل خسروی) واجرای سیدحسن حسینی اصل، دارای یک مرکز مخابراتی رادیویی گردید. ساخت این مرکز مخابراتی در حالی انجام گردید که این روستا از یک مسیر امن برخوردار نبود. روستای ورزنه از سمت غرب به روستاهای اندوار و نشل آمل، از سمت جنوب بعد از طی مسافت بسیار دشوار به شیخ موسی می‌رسد.